Czy wiesz że ... zając stawia tropy „tyłem”?

Zimowy las potrafi zaskakiwać, a śnieg staje się wtedy naturalną księgą, na której zwierzęta zapisują swoje niewidzialne historie. Wśród tych śladów jeden zaskakuje szczególnie — trop zająca. Na pierwszy rzut oka wydaje się, jakby zając poruszał się… w przeciwną stronę, niż wskazuje układ odcisków. Co więcej, to nie złudzenie. Zając rzeczywiście zostawia tropy, które wyglądają „odwrócone”, co od lat zadziwia obserwatorów przyrody.

Tajemnica tkwi w sposobie poruszania się tego niezwykle szybkiego zwierzęcia. Podczas skoku zając najpierw ląduje silnymi, długimi tylnymi nogami, które zostawiają dwa większe, mocniejsze odciski wysunięte do przodu. Dopiero później opiera się na krótszych przednich łapach, które stawiane są bliżej siebie i nieco płycej — już za śladami tylnych. W efekcie układ tropu wygląda jak odbity tyłem do kierunku ruchu, co potrafi zmylić nie tylko początkujących tropicieli, ale również naturalnych drapieżników.

To nie jest jednak sprytna sztuczka zająca, lecz efekt jego anatomii i dynamiki biegu. Zwierzę porusza się skokami, często bardzo długimi, a jego ruch jest pełen sprężystości i lekkości. Zimowy trop staje się więc naturalnie „nielogiczny”. Ta cecha sprawia, że trop zająca należy do najbardziej rozpoznawalnych „śladów” w polskich lasach — i jednocześnie do najbardziej mylących.

Takie tropy można znaleźć praktycznie wszędzie: na skrajach pól, w młodnikach, wzdłuż leśnych dróg, a także na łąkach i miedzach. Wystarczy świeży śnieg, kilka godzin nocnej aktywności i odrobina uwagi, by zauważyć charakterystyczne cztery odciski: dwa duże z przodu i dwa mniejsze z tyłu. To właśnie zimowy podpis zająca — cichy, ale wyraźny ślad jego nocnych wędrówek.

Warto zatrzymać się zimą na chwilę i przyjrzeć temu co na śniegu uważniej. Tropy to niezwykłe źródło wiedzy o życiu lasu — pomagają odczytać, którędy biegł zając, jak szybko się poruszał, czy robił uniki, a może szukał żeru.  A każdy ślad to fragment opowieści, którą zostawia przyroda. Bo choć zając jest zwierzęciem skrytym i czujnym, zimą zdradza swoje tajemnice właśnie w śniegu.

autor: Katarzyna Dudek/Łowczy Okręgowy Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ciechanowie