Czy wiesz, że … las ma własny system alarmowy?

Choć las wielu osobom kojarzy się z ciszą i spokojem, w rzeczywistości niemal bez przerwy trwa w nim wymiana informacji. Zwierzęta nieustannie obserwują otoczenie i ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem. W przyrodzie funkcjonuje bowiem naturalny system alarmowy, z którego korzystają zarówno ptaki, jak i ssaki.

Do najbardziej czujnych „strażników” lasu należą ptaki. Wystarczy pojawienie się drapieżnika, człowieka lub nagłego ruchu w pobliżu, by spokojny śpiew nagle zamienił się w krótkie, gwałtowne i wyraźnie nerwowe dźwięki alarmowe. Szczególnie głośne potrafią być sójki, kosy czy sikory. Ich ostrzegawcze odgłosy bardzo szybko informują inne zwierzęta, że w pobliżu może znajdować się niebezpieczeństwo.

Co ciekawe, różne dźwięki mogą oznaczać różne zagrożenia. Ptaki inaczej reagują na drapieżnika poruszającego się po ziemi, a inaczej na ptaka drapieżnego krążącego nad koronami drzew. Dla mieszkańców lasu to niezwykle ważny system komunikacji, który często decyduje o przetrwaniu.

Ale leśne alarmy to nie tylko świat ptaków. Również ssaki potrafią ostrzegać się nawzajem. Jednym z najbardziej charakterystycznych przykładów są sarny. Wiele osób podczas spacerów słyszało w lesie krótki dźwięk przypominający szczekanie psa. Najczęściej jego autorem jest właśnie sarna. Takie „szczeknięcie” pojawia się zwykle wtedy, gdy zwierzę wyczuje zagrożenie: człowieka, psa lub drapieżnika. To sygnał alarmowy mający ostrzec inne sarny znajdujące się w pobliżu, a jednocześnie zdezorientować intruza.

Wiosną i latem takie odgłosy można usłyszeć szczególnie często. To okres wychowu młodych, dlatego zwierzęta są bardziej czujne i reagują znacznie szybciej na każdy niepokojący bodziec. I choć dla człowieka mogą to być jedynie przypadkowe dźwięki lasu, dla jego mieszkańców są ważnymi informacjami o bezpieczeństwie.

autor: Katarzyna Dudek/Łowczy Okręgowy Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ciechanowie