Czy wiesz, że … sójka sadzi więcej drzew niż niejeden leśnik?

Sójka to jeden z najbardziej fascynujących i pracowitych strategów naszych kniei. Ten barwny ptak z charakterystycznym błękitnym lusterkiem na skrzydle pełni w lesie funkcję, o której wielu z nas nie ma pojęcia, jest genialnym, choć całkowicie nieświadomym inżynierem ekosystemu.

Wszystko zaczyna się jesienią, gdy sójka zamienia się w profesjonalnego logistyka. Jej pasją są żołędzie i orzeszki bukowe, które gromadzi z nieprawdopodobną gorliwością. Ten niewielki ptak potrafi jednorazowo przenieść w swoim przełyku kilka żołędzi, a ostatni, niczym cenny łup, trzymać jeszcze w dziobie. Zamiast jednak zjadać wszystko od razu, sojka tworzy tysiące podziemnych spiżarni, ukrywając zapasy pod mchem, w ziemi czy w szczelinach kory.

Skala tej operacji jest wręcz „przemysłowa”. Sójka w ciągu zaledwie jednego sezonu potrafi ukryć w ziemi od 2,5 do nawet 5 tysięcy żołędzi. Przyjmując, że w przeciętnym lesie gniazduje kilkanaście takich ptaków, mówimy o dziesiątkach tysięcy potencjalnych drzew posadzonych w zaledwie kilka miesięcy. Co więcej, sójka to prawdziwy rekordzista dystansu-potrafi transportować nasiona na odległość nawet kilku kilometrów, co pozwala dębom opanowywać zupełnie nowe tereny. Ponieważ ptak ten nie jest w stanie odnaleźć wszystkich swoich skrytek, te „zapomniane” nasiona wiosną zaczynają kiełkować. To właśnie dzięki sójkom nasze lasy odnawiają się w sposób naturalny i niezwykle efektywny.

Sójka to jednak nie tylko „pracownik leśny, ale też bezbłędny obserwator i najbardziej hałaśliwy strażnik lasu. W świecie przyrody pełni rolę systemu wczesnego ostrzegania. Jej głośny, ostry skrzek natychmiast informuje całą okolicę o zbliżającym się intruzie czy drapieżniku. Co więcej sójka potrafi perfekcyjnie naśladować głosy jastrzębia, a nawet dźwięki, które znamy z własnego podwórka, jak szczekanie psa czy pracująca w oddali piła. Często robi to tak dobrze, że potrafi wyprowadzić w pole nawet doświadczonych obserwatorów przyrody.

Więc następnym razem, gdy usłyszycie w gęstwinie charakterystyczny wrzask sójki, nie traktujcie jej jak hałaśliwego intruza. Spójrzcie na nią jak na sprzymierzeńca, który z każdym ukrytym żołędziem buduje przyszłość polskiej przyrody dla nas wszystkich. To dowód na to, jak przyroda strategicznie planuje swoją przyszłość. Każde, nawet najmniejsze stworzenie, ma do odegrania w niej kluczową rolę.

autor: Katarzyna Dudek/Łowczy Okręgowy Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ciechanowie