Wierni z diecezji płockiej mają "Drogowskaz". Co to takiego?

Diecezja płocka oficjalnie dołączyła wczoraj (19 marca) do grona diecezji obecnych w aplikacji „Drogowskaz”. To bezpłatne narzędzie mobilne, które pomaga wiernym w szybkim znalezieniu kościołów, ustaleniu godziny mszy św., spowiedzi i nabożeństw.

Aplikacja działa już w połowie diecezji w Polsce. Pobrało ją ponad 100 tysięcy użytkowników. Jak informuje Ilona Krawczyk-Krajczyńska, rzeczniczka diecezji, dzięki aplikacji można w prosty sposób odnaleźć najbliższą świątynię, sprawdzić godziny nabożeństw, skorzystać z mapy ułatwiającej dotarcie do kościoła, a także znaleźć informacje o kancelariach parafialnych i wspólnotach działających przy parafiach.

– Jestem przekonany, że funkcje tej aplikacji będą przydatne zarówno osobom spoza diecezji, jak i naszym diecezjanom. Nawet we własnym regionie nie zawsze pamiętamy i znamy układ mszy św. czy nabożeństw we wszystkich parafiach. Dzięki aplikacji można szybko odnaleźć najbliższą świątynię i sprawdzić aktualne informacje – przekonuje ks. Robert Banasiak, kanclerz Kurii Diecezjalnej w Płocku, odpowiedzialny za wdrożenie projektu.

Włączenie diecezji płockiej do „Drogowskazu” było możliwe m.in. dzięki zbudowaniu elektronicznej bazy danych, która powstała przy okazji tworzenia nowych – również elektronicznych - legitymacji kapłańskich.

- „Drogowskaz” to innowacyjne narzędzie, które integruje wiernych z życiem Kościoła i ułatwia dostęp do sakramentów. To szczególnie przydatne rozwiązanie dla osób podróżujących, ale także dla tych, którzy na co dzień chcą mieć szybki dostęp do informacji o parafiach i nabożeństwach – przekonuje diecezja.

Aplikacja jest dostępna na systemy Android i iOS. Sprawdziliśmy, jak działa. Można ją pobrać w sklepie play. Instaluje się łatwo. Na pewno aplikacja jest bardzo przydatna, ale wymaga dopracowania. Okazało się, że nie wszystkie świątynie mają prawidłową informacje na swój temat. Nie chodzi tylko o nazwę świątyni (nie zawsze zgadza się wezwanie kościoła), ale także notkę historyczną. W tym ostatnim przypadku autorzy sugerują niekiedy (zwykle bardzo wczesne) datowanie świątyni, bez jakichkolwiek dowodów na poparcie tej tezy. Używają przy tym sformułowań „zapewne, możliwe”, których historycy zwyczajnie unikają.