Nekrolog JANINA MIESZKOWSKA

Ciociu moja ukochana... Nie zdążyłam już, jak zwykle w niedzielę do Ciebie zadzwonić. Smutek przepełnia moje serce, ale wiem, że już jesteś szczęśliwa, jesteś wśród Tych, których kochałaś, którzy Kochali Ciebie. Wiele razy mi potarzałaś, że chcesz już spotkać się z ukochanym Mężem, ,naszym kochanym Wujkiem. Z Rodzicami. Jesteś już z Siostrą Teresą, moją Mamą, z Wujkiem Tadziem, młodszym Bratem i maleńką Siostrzyczką, której losy wojenne nie pozwoliły wrócić do Polski. Ciociu wierzę, że wszyscy przyjęli Cie tak , jak Ty witałaś każdego, kto przekraczał próg Waszego domu . Kierowałaś się dewizą : Gość w dom, Bóg w dom! Nigdy, nikomu nie odmówiliście z Wujkiem gościny. Każdy mógł przyjechać niespodziewanie, nawet w środku nocy, zawsze było dla nas miejsce przy stole i spanie. Wasz dom tętnił życiem, zjeżdżała się rodzina z różnych stron i wszystkich szanowaliście z Wujkiem. Każdy z radością kierował swoje kroki do Mieszk, witały nas zawsze otwarte serca, ramiona i progi gościnnego domu. Ciociu..., dziękuję Ci za wszystkie wakacje, wakacje w Mieszkach były najlepsze !!! Dziękuję za wiele cudownych wspomnień. Dziękuję za ogrom miłości jaki od Ciebie otrzymałam. Dziękuję za żywe świadectwo wiary, jakiego jako 16 letnia dziewczyna doświadczyłam przed Waszym domem, kiedy powiedziałaś ; Urodziłam się w wierze katolickiej , zostałam ochrzczona w Kościele katolickim, i umrę kiedyś w tej wierze, w której mnie Rodzice wychowali i nikt mi nie będzie mówił , że mam zboczyć z drogi moich Ojców i Dziadków. Słowa dotrzymałaś! Wiara z Boga i miłość Bliźniego zawsze była Twoją dewizą życiową. W domu Ojca jest mieszkań wiele... Tu już dotarłaś do bezpiecznego miejsca, gdzie nie ma bólu, łez i cierpienia. Ciociu... ,,Odeszłaś cicho, bez słów pożegnania. Tak jakbyś nie chciała, swym odejściem smucić… tak jakbyś wierzyła w godzinę rozstania, że masz niebawem z dobrą wieścią wrócić.” Ks. Jan Twardowski Ciociu tak trudno Cię dzisiaj pożegnać... Czekaj na nas Do zobaczenia